Πώς αντιδράμε στις παράλογες απαιτήσεις των παιδιών μας

Όταν ένα παιδί απαιτεί συνέχεια, με κλάμα και διαφορετικές «δύσκολες» συμπεριφορές μπορεί να :

Το παιδί έχει όντως κάποια ανάγκη, ρεαλιστική, που δεν έχει γίνει αντιληπτή στους γονείς ή αυτοί έχουν αγνοήσει και τις ανάγκες του γιατί ήταν απασχολημένοι ή κάτι τους έχει ξεφύγει. Το παιδί προσπαθεί με αυτό τον τρόπο να «ακουστεί» και να «προκαλέσει την προσοχή» ώστε να καλύψει τις ανάγκες του. Άρα οι γονείς πρέπει σε αυτή την περίπτωση, να ενεργοποιηθούν & να προσπαθήσουν να κατανοήσουν τι συμβαίνει και να προσπαθήσουν να καλύψουν τις ανάγκες του παιδιού τους.

Το παιδί είναι υπερευαίσθητο, ή έχει ένα διαφορετικό ψυχισμό, ή κάποια ιδιαιτερότητα στον ψυχισμό ή/και στην υγεία, που δεν έχουν αντιληφθεί οι γονείς. Το κλάμα μπορεί να λειτουργήσει σαν «συναγερμός» ώστε οι γονείς να αντιληφθούν ότι κάτι δεν πάει καλά και να το πάνε σε ιατρό, ή ένα άλλο ειδικό ώστε να βοηθηθεί & να εξεταστούν όλες οι πιθανότητες.

Το παιδί , ανάλογα με την ηλικία του και εξελικτική του φάση, ιδιαίτερα αν είναι σε ηλικία, 5-7ετών, με την έντονη αντίδραση, κλάμα κτλ. ( και ιδιαίτερα αν δεν υπάρχει κάποιος άλλος λόγος), όπως είπαμε πριν, προσπαθεί να προκαλέσει την προσοχή των γονιών , όχι εξαιτίας κάποιας ρεαλιστικής ανάγκης αλλά γιατί έχει το «κεκτημένο δικαίωμα».

Το παιδί έχει μάθει, λανθασμένα, να λειτουργεί με παράλογο, κακομαθημένο τρόπο για να καλύψει τις ανάγκες του. Έχει μάθει να έχει όλη την προσοχή στο πρόσωπό του και να απαιτεί παράλογα πράγματα & να θεωρεί δεδομένο ότι θα του καλυφτούν πάντα, και με κάθε τρόπο οι ανάγκες του.

Αυτό είναι λάθος για την υγιή, ισορροπημένη ανάπτυξη και εξέλιξη του παιδιού. Οι γονείς έχουν ευθύνη σε αυτό γιατί προφανώς από πολύ νωρίς, για διάφορους λόγους, του κάλυπταν όλες τις απαιτήσεις του , υλικές, πρακτικές, συναισθηματικές κτλ., χωρίς διάκριση και χωρίς όρια και χωρίς να του διδάξουν ότι μερικές ανάγκες μπορούν να καλυφτούν και άλλες όχι.

Με αποτέλεσμα το παιδί να μην έχει μάθει να οριοθετεί τις ανάγκες του, να μην αποδέχεται το όχι και τα όρια. Αν κάποια ανάγκη δεν του καλυφτεί αυτόματα να βάζει τα κλάματα, σαν σημάδι δυσαρέσκειας, αλλά γιατί έχει μάθει ότι με αυτό τον τρόπο, ότι θα καλυφτούν οι ανάγκες του.

 

Πηγή