Η απόρριψη από τον μπαμπά στην εφηβεία εμποδίζει το παιδί να δημιουργήσει φιλίες

Τα παιδιά που εισπράττουν την απόρριψη από τον πατέρα τους είναι πιο επιρρεπή στο λεγόμενο κοινωνικό άγχος και δυσκολεύονται περισσότερο να συνάψουν φιλικές σχέσεις.

Αυτό ήταν το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε μια ομάδα ερευνητών από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Journal of Youth and Adolescence.

Παραδόξως, η απόρριψη από τη μητέρα δεν φάνηκε να επηρεάζει τον κίνδυνο ανάπτυξης κοινωνικού άγχους σε ένα παιδί, όπως σχολίασε μια από τους συγγραφείς της μελέτης, η Hio Wa (Grace) Mak, προσθέτοντας: «Είναι σημαντικό να μάθουμε περισσότερα για τους μπαμπάδες και για τον τρόπο με τον οποίο αυτοί επηρεάζουν τις φιλίες και το αίσθημα μοναξιάς ενός παιδιού».

Οι ερευνητές εξέτασαν στοιχεία από 687 οικογένειες με παιδιά στο γυμνάσιο. Όπως ανακάλυψαν, παρόλο που τόσο η μητρική όσο και η πατρική απόρριψη συνδέονται με το αίσθημα μοναξιάς ενός παιδιού, μόνο η απόρριψη από τον πατέρα φαίνεται να επηρεάζει τον κίνδυνο που διατρέχει το παιδί να αναπτύξει κοινωνικό άγχος.

Κοινωνικό άγχος είναι, σύμφωνα με το αμερικανικό Ίδρυμα Κοινωνικού Άγχους, «ο φόβος αλληλεπίδρασης με άλλους ανθρώπους, ο οποίος προκαλεί αμηχανία και την αίσθηση ότι κάποιος θα κριθεί και θα αξιολογηθεί αρνητικά και που, κατά συνέπεια, οδηγεί στην αποφυγή της [αλληλεπίδρασης]» .

Σύμφωνα με στατιστικές στις ΗΠΑ, η διαταραχή κοινωνικού άγχους είναι η τρίτη πιο κοινή ψυχική διαταραχή στη χώρα μετά την κατάθλιψη και τον αλκοολισμό, καθώς περίπου το 7% του γενικού πληθυσμού υπολογίζεται ότι υποφέρει από αυτήν.

Όπως επισήμανε η έρευνα, στην εφηβεία, «το πόσο κοντά βρίσκεται ένας πατέρας στο παιδί και ο βαθμός εμπλοκής του στην ανατροφή του είναι δύο ισχυρότεροι δείκτες από την εγγύτητα και την εμπλοκή της μητέρας, όσον αφορά την προστασία ενός νέου από την ψυχική δυσφορία».

Όλα αυτά δεν σημαίνουν, βέβαια, ότι η απουσία του πατέρα καταδικάζει ένα παιδί στη δυστυχία. Σε κάθε περίπτωση όμως, η πατρική απόρριψη επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ένας έφηβος βλέπει τον εαυτό του – και τον τρόπο με τον οποίο πιστεύει ότι τον βλέπουν οι άλλοι.

 

Πηγή